Odwłok samca ma grzbietowe apodemy smukłe, a brzuszne szerokie. Dziesiąty segment ma wierzchołki w widoku bocznym rozwidlone i niezbieżne ku środkowi. Krótki pygofor dysponuje dwoma małymi wyrostkami na brzegach tylno-bocznych oraz przednimi apodemami o głęboko V-kształtnym wspólnym brzegu grzbietowym. Płytka subgenitalna jest szpatułkowata i dogrzbietowo zakrzywiona w widoku bocznym, szersza u szczytu niż u K. bifurcata. Szeroko V-kształtna konektywa ma niski kil pośrodkowo-grzbietowy. Wydłużony stylus ma stopowaty, dogrzbietowo zagięty wierzchołek i stosunkowo duży płat boczny. Trzon edeagusa jest w widoku bocznym wydłużony, zwężający się ku górze zgiętemu i zaokrąglonemu szczytowi; po bokach trzonu osadzone są dwa wyrostki, grzbietowy wyrasta blisko szczytu trzonu i jest skierowany dobrzusznie, a tylny wyrasta blisko środka długości trzonu, jest czterokrotnie dłuższy od poprzedniego i zakrzywiony najpierw dobrzusznie, a potem ku tyłowi. Gonopor zaczyna się w połowie odległości między tymi wyrostkami. Nasadowa apodema edeagusa jest bocznie ścieśniona.
Rozprzestrzenienie Owad afrotropikalny, znany z Gambii, Nigerii i Czadu.
Przypisy
Kategoria:Bezrąbkowate Kategoria:Pluskwiaki Czadu Kategoria:Pluskwiaki Gambii Kategoria:Pluskwiaki Nigerii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1975 roku