Odwłok samca ma grzbietobrzusznie spłaszczoną i na brzusznym brzegu zaopatrzoną w kilka wydatnych szczecinek makroskopowych płytkę subgenitalną. Dziesiąty segment jest luźno połączony z pygoforem. Nieprzyłączony do płytki subgenitalnej, pozbawiony bocznego płata stylus ma dogrzbietowo zakrzywiony wierzchołek. Trzonek konektywy jest bardzo krótki, wskutek czego jest ona U-kształtna do V-kształtnej. Edeagus ma zwykle chudy, rurkowaty trzon, krótkie i szerokie w widoku bocznym preatrium, wykształconą apodemę grzbietową oraz wierzchołkowo lub przedwierzchołkowo umieszczony gonopor.
Rozprzestrzenienie Rodzaj endemiczny dla Madagaskaru.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1966 roku przez Paula H. Freytaga i Williama J. Knighta na łamach „Annales de la Société Entomologique de France”. Nadana nazwa rodzajowa stanowi połączenie greckiego νῆσος, oznaczającego wyspę, z nazwą rodzaju Idiocerus. Gatunkiem typowym autorzy ci wyznaczyli opisanego w tej samej publikacji N. spurus. W 2011 roku Sindhu M. Krishnankutty i Christopher H. Dietrich dokonali rewizji omawianego taksonu, opisując większość jego znanych gatunków.