Szkoła Podchorążych Wojsk Samochodowych – szkoła Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej kształcąca kandydatów na oficerów wojsk samochodowych.
Historia W początkowym okresie wojny polsko bolszewickiej, wiosną 1919 przy Dowództwach Wojsk Automobilowych powstały tymczasowe szkoły kierowców szkolące żołnierzy na dwumiesięcznych kursach. Każdy kurs liczył około 100 słuchaczy. Organizowano też szkoły przy kolumnach zapasowych. Do końca 1921 wyszkolono około 3000 kierowców. W maju 1919 przy Autonaczelnictwie w Krakowie utworzono 6- tygodniowe kursy dla oficerów wojsk samochodowych, na których wyszkolonych zostało około 100 oficerów. Kurs czwarty odbywał się już w Warszawie, jednak z uwagi na sytuację operacyjną, w lecie 1920 został rozwiązany. Po wojnie poszczególne dywizjony samochodowe rozpoczęły organizowanie kolumn szkolnych.
Jesienią 1920 zorganizowano Szkołę Podchorążych Wojsk Samochodowych przeorganizowaną następnie na Obóz Szkolny Wojsk Samochodowych. W 1927 Obóz Szkolny Wojsk Samochodowych przeorganizowano na Szkołę Czołgów i Samochodów.