Odwłok samca ma pozbawioną szczecinek makroskopowych, w widoku bocznym odsiebnie rozszerzoną i opatrzoną na grzbietowej i brzusznej krawędzi delikatnymi szczecinkami płytkę subgenitalną oraz nieprzyłączony do niej, niezakrzywiony dobrzusznie stylus zaopatrzony w płat przedwierzchołkowy i piłkowany na brzusznej krawędzi odsiebnego odcinka wyrostek wierzchołkowy. Samcze genitalia cechuje ponadto Y-kształtna konektywa oraz w widoku bocznym rozszerzony i zakrzywiony dobrzusznie trzon edeagusa z wykształconym preatrium, wierzchołkowo umieszczonym gonoporem i niewykształconą apodemą grzbietową.
Rozprzestrzenienie Plemię znane jest z krain orientalnej i australijskiej. Na północny zachód jego zasięg dochodzi do Pakistanu, na północny wschód do Tajwanu, a na południe do Tasmanii.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 2020 roku przez Xue Qingquana, Christophera H. Dietricha i Zhang Yalina na łamach „Systematic Entomology” na podstawie wyników morfologiczno-molekularnych analiz filogenetycznych.
Plemię to obejmuje 90 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w 9 rodzajach: Balocerus Freytag et Morrison, 1972 Balocha Distant, 1908 Balocharella Webb, 1983 Bharinka Webb, 1983 Musgraviella Evans, 1966 Quilopsus Webb, 1983 Rosopaella Webb, 1983 Tumocerus Evans, 1942 Zaletta Metcalf, 1952
Przypisy
Kategoria:Bezrąbkowate