Jan Dziewulak (ur. 17 listopada 1923 w miejscowości Dziewule) – polski żołnierz w czasie II wojny światowej oraz powojenny działacz kombatancki, pułkownik WP w stanie spoczynku, kawaler Orderu Wojennego Virtuti MilitariAndrzej Pawlak – Płk Jan Dziewulak w Czasopiśmie Związku Żołnierzy Wojska Polskiego „Głos Weterana i Rezerwisty” (nr (369) Rok XL, marzec 2020; ISSN 1643-2819) s. 6.
Życiorys Urodził się w miesiącowości Dziewule na Nowogródczyźnie. Jego ojciec był legionistą i w Dziewulach otrzymał 18 ha ziemi.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w strefie okupacji sowieckiej i został wraz z rodziną deportowany do Kazachstanu, gdzie wydano mu radziecki dowód osobisty i jako obywatela radzieckiego, wcielono do Armii Czerwonej. Jako czerwonoarmista służbę odbywał w Mandżurii. Po ukazaniu się dekretu o utworzeniu 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki i po wyrażeniu zgody dowództwa jednostki Armii Czerwonej został skierowany do Sielc nad Oką, gdzie formowała się 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Do Sielc przybył 23 czerwca 1943 i otrzymał przydział do plutonu rusznic przeciwpancernych samodzielnej kompanii wsparcia 2. Pułku Piechoty. W dniach 12–13 października 1943 brał udział w walkach pod Lenino (bitwa pod Lenino).