W pracy badawczej koncentrowała się na neuroanatomii i anatomii klinicznej, w szczególności na:
makro- i mikroangioarchitekturze układu żylnego mózgowia człowieka w okresie prenatalnym oraz w kolejnych etapach życia,
anatomii i znaczeniu klinicznym struktur opony twardej, w tym zatok żylnych,
zastosowaniach metod ilościowych i komputerowych (analiza obrazów, modele matematyczne) w badaniach rozwoju struktur anatomicznych.
W swoich pracach podejmowała również tematykę rzadkich i rozwojowych wariantów układu żylnego (m.in. zatoki sierpowej), opisywanych w kontekście diagnostyki i neurochirurgii.
Była autorką atlasu układu żylnego mózgu człowieka, opracowanego na podstawie własnych badań anatomicznych. Prowadziła unikalne badania nad zatoką sierpową mózgu (falcine sinus), która przebiega w obrębie sierpa mózgu (falx cerebri) i łączy żyłę Galena z zatoką strzałkową górną;