Morfologia Kapelusz Średnica 0,4–4 cm, początkowo lekko wypukły, potem rozpłaszczony, na koniec często z głęboko zagłębionym środkiem, niehigrofaniczny. Powierzchnia gładka, jedwabiście włókienkowata, na środku złotobrązowa, oprószona ku brzegowi. Brzeg białawy, podwinięty, falisty, giętki, gładki, oprószony. Hymenofor Blaszkowy, blaszki silnie zbiegające na trzon, wąskie, smukłe często rozwidlone lub z międzyblaszkami, bardzo gęste, białe do żółtawo-gliniastych. Trzon Wysokość1,9–4(6) cm, grubość 0,5-3(4) mm, równo zwężający się ku podstawie, pełny. Powierzchnia początkowo oprószona, potem naga, matowa, biała. Miąższ Dość gęsty, miękki, biały o słabym zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Podstawki z 4 sterygmami, krótkie. Zarodniki białe do kremowych, jajowate, elipsoidalne do łezkowatych, gładkie, szkliste, nieamyloidalne, 4,5–6(6,5) x 2,5–4 µm. Cystyd w hymenium brak. Strzępki w tramie splątane, bez sprzążek, strzępki w skórce nieinkrustowane.
Występowanie i siedlisko Występuje na półkuli północnej. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce podano do 2003 r. podano tylko 2 stanowiska. Według W. Wojewody jest gatunkiem rzadkim.
Naziemny grzyb saprotroficzny rosnący wśród traw na pastwiskach, polanach i łąkach.
Przypisy
Kategoria:Szczeciniakowce Kategoria:Mykobiota Polski