Puer aeternus (łac. „wieczny chłopiec”) – pojęcie funkcjonujące w psychologii analitycznej Carla Gustava Junga, odnoszące się do archetypowego wzorca psychicznego, w którym dorosły mężczyzna postępuje w życiu w sposób charakterystyczny dla okresu późnej adolescencji. Termin ten został wprowadzony przez Junga, a następnie rozwinięty przez jego współpracowniczkę Marie-Louise von Franzvon Franz, Marie-Louise. The Problem of the Puer Aeternus. Toronto: Inner City Books, 2000..
Wzorzec ten nie jest tożsamy z potocznym rozumieniem niedojrzałości, lecz opisuje specyficzną postawę wobec życia, w której dominuje silna orientacja na potencjał, możliwości i przyszłość, przy jednoczesnej trudności w zakorzenieniu się w trwałych zobowiązaniach, strukturach i ograniczeniach rzeczywistościHillman, James. Puer Aeternus. Milano: Adelphi, 1999. ISBN 9788845914454..