Dzięki staraniom Nederlandsche Vereeniging ter Behartiging van de Belangen der Jonge Meisjes, nazywanego też często krótko Union, holenderskiego oddziału międzynarodowego stowarzyszenia na rzecz ochrony interesów młodych kobiet, Union Internationale des Amies de la Jeune Fille, powstałego w 1882 roku po kongresie zorganizowanym w 1877 roku w Genewie przez 22 kobiety z siedmiu państw, w tym z Holandii, za sprawą Josephine Butler, już od lat aktywnej w walce z prostytucją i handlem kobietami, w 1902 roku na stacji kolejowej w Amsterdamie po raz pierwszy oficjalnie pojawiły się kobiety-wolontariuszki, nazywane stationsjuffrouwen lub stationsdames, będące członkiniami tego stowarzyszenia.
Stationsjuffrouwen nosiły specjalne czerwono-białe opaski na ramieniu, po których można je było łatwo rozpoznać. Pomagały młodym kobietom, przyjeżdżającym z prowincji do dużych miast w poszukiwaniu zarobku, znaleźć bezpieczne zakwaterowanie i odpowiednią pracę jako służące, informowały, które biura pracy były wiarygodne i od kogo lepiej trzymać się z daleka. Ponadto wypraszały mężczyzn z przedziałów przeznaczonych wyłącznie dla kobiet. Wkrótce stationsjuffrouwen działały także na wszystkich innych dużych stacjach kolejowych.