W 1505 Baltazar zapisał żonie Annie po 100 grzywien posagu oraz wiana na folwarku w Glińsku z trzemastawami, łąkami folwarcznymi na których gospodarowało trzech zagrodników osiadłych oraz z zagrodami opuszczonymi, a także połowę lasu zwanego Celiny czyli Złego Syna Kąt.
W 1513 wdowa po Sędziwoju Czackim Barbara, pani wienna w Czaczu oraz w Glińsku dała swe dobra oprawne Czacz i Glińsko Małgorzacie Czackiej córce Jana Ciołka Czackiego. W latach 1524–1570 właścicielem połowy Czacza oraz Glińska jest Jan Ciołek Czacki syn Baltazara. W 1524 dobra Czacz i Glińsko obciążono czynszem 4 grzywien na rzecz Marcina Szczodrowskiego z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1560 Piotr i Wojciech Czaccy oraz ich bratankowie Wojciech, Andrzej, Jan, Marcin, Stanisław i Kasper Czaccy dziedzice Czacza i Glińska wnoszą pozew do sądu przeciwko Janowi Ciołkowi Czackiemu dziedzicowi części dóbr Czacz i Glińsko podważając jego uprawnienia do tych dóbr z tytułu zastawu czy też sprzedaży oraz wnoszą o wykup tych dóbr z jego rąk, przy czym pozwany twierdzi, że jest właścicielem dziedzicznym tych części. W procesie obie strony przedłożyły liczne dokumenty własnościowe dotyczące wsi poczynając od roku 1407.