Wieś odnotowana została w rejestrach podatkowych. W 1510 w Glińsku odnotowano folwark, 1,5 łana sołeckiego, dwóch kmieci uprawiających po jednym łanie, a trzeci 9 prętów, karczmę, jednego zagrodnika, 4 łany opuszczone. W 1530 pobrano we wsi podatki z 2 łanów. W 1563 miał miejsce pobór z części należącej do Ciołka z 2 łanów, wiatraka dorocznego, jednego zagrodnika. W 1566 pobór odbył się z części Jana Czackiego Ciołka z 2 łanów kmiecych, wiatraka dorocznego. W 1581 pobrano podatki z części Macieja Niwskiego od 2 zagrodników, jednej komornicy, a z części należącej do Zofii Cykowskiej z Żegrowa pobrano podatek od 6 łanów, 2 zagrodników, 2 komorników, owczarza oraz od 30 owiec.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś wraz z okolicą przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Glińsko należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Glińsko należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Koszanowo (niem.