Oznaczało to skierowanie do cieśniny „Ironbottom Sound” pancerników USS „Washington” (BB-56) i South Dakota (BB-57) w eskorcie zaledwie czterech niszczycieli: USS „Walke” (DD-416), „Benham” (DD-397), „Preston” (DD-379) i „Gwin” (DD-433)Richard Frank: Guadalcanal, s. 470–471.. left|thumb|Pancernik „Kirishima” w kwietniu 1937 roku Ugrupowanie okrętów Task Force 64 (TF64) pod dowództwem uważanego za najlepszego w US Navy specjalistę od walki artyleryjskiej kadm. Willisa Lee, przechwycić miało okręty dowodzone przez wadm. Nobutake Kondō, z pancernikiem „Kirishima”, trzema krążownikami oraz 9 niszczycielamiJames Hornfischer: Neptune’s Inferno, s. 350..
W początkowym okresie bitwy po wejściu TF64 w cieśninę „Ironbottom Sound” na południe od wyspy Savo, trzy poprzedzające pancerniki o 2 mile niszczyciele amerykańskie otworzyły ogień do krążownika „Nagara” i zespołu jego niszczycieli, „Gwin” zaś wystrzeliwał pociski oświetlające, aby ułatwić ostrzał własnym pancernikomRichard Frank: Guadalcanal, s. 476–479.. O 23:36 pociskami artyleryjskimi trafiony został „Preston”, zaś eksplozje tych pocisków wywołały detonację głowic torped w jego wyrzutniachJames Hornfischer: Neptune’s Inferno, s. 356–359.. Krótko później trafiony torpedą został „Walke” i zatonął dziobem, zaś eksplozja jego bomb głębinowych zabiła wielu rozbitków w wodzie.