Pierwsze, później publicystycznie wyolbrzymione uderzenie wojsk katolickich pod Sins 20 lipca doprowadziło do odwrotu reformowanych, a ataki na pozycje zuryskie 22 lipca zakończyły się niepowodzeniem. 25 lipca doszło do decydującej bitwy wojsk środkowoszwajcarskich i berneńskich pod Villmergen, zakończonej zwycięstwem lepiej wyposażonych i wyszkolonych oddziałów Berna. Starcie pochłonęło ponad 3000 ofiar śmiertelnych. Zwycięskie wojska ruszyły na południe, zajmując i plądrując terytoria lucerneńskie oraz – przez Brünig – obszary Unterwalden. Część oddziałów zuryskich obsadziła Rapperswil, a inne pomaszerowały na Zug, zagrażając Schwyzowi.
Układ pokojowy Po militarnej klęsce kantonów wewnętrznych rokowania pokojowe w Aarau zostały ponownie podjęte. Układ podpisany 11 sierpnia zaostrzał postanowienia pokoju z 18 lipca na niekorzyść kantonów katolickich, ponieważ przenosił prawa protekcyjne Uri, Schwyz oraz Ob- i Nidwalden nad Rapperswilem na Berno, Zurych i Glarus, a także włączał Berno do współrządów w Turgowii, Sargans, Dolinie Renu oraz Górnych Wolnych Urzędach.