Dimitrij Andrusov (ur. 7 listopada 1897 w Tartu, zm. 1 kwietnia 1976 w BratysławieWójcik, 2025, s. 6) – czechosłowacki geolog i paleontolog rosyjskiego pochodzenia, nauczyciel akademicki.
Ojcem Dimitrija był rosyjski akademik, geolog Nikołaj, który wraz z rodziną wyemigrował do Francji po zwycięstwie rewolucji bolszewickiej w Rosji. Dimitrij rozpoczął studia geologiczne na Uniwersytecie Petersburskim, w 1918 przeniósł się na Uniwersytet Tawrijski na Krymie, a od 1920 do 1922 studiował na Sorbonie. Później wyjechał do Czechosłowacji i w roku 1925 obronił na Uniwersytecie Karola w Pradze pracę doktorską. Później był nauczycielem akademickim na uniwersytecie praskim aż do 1938, gdy otrzymał angaż na stanowisko profesora Wyższej Szkoły Technicznej w Bratysławie. W 1941 objął posadę profesora Uniwersytetu w Bratysławie. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na Słowacji i kontynuował karierę akademicką, dydaktyczną, a także współorganizował słowackie instytucje geologiczne. W 1955 został członkiem rzeczywistym Słowackiej Akademii Nauk, a rok później członkiem korespondentem Czechosłowackiej Akademia NaukWójcik, 2025, s. 6.
Specjalizował się w geologicznych badaniach czechosłowackiej części KarpatWójcik, 2025, s. 6.
Członek honorowy Polskiego Towarzystwa GeologicznegoWójcik, 2025, s. 6.