Oktawia mieszkała po śmierci syna w Warszawie, przyjeżdżając na lato do Nałęczowa. Po śmierci męża w 1925 roku pogodziła się z niesprawiedliwym dla niej testamentem zmarłego i czyniła nieskuteczne starania o sprowadzenie ciała męża do Nałęczowa, by spoczął zgodnie ze swą wolą przy synu Adamie. W 1925 roku spisała też swój testament, w którym wyraziła wolę urządzenia w chacie Żeromskich muzeum im. Stefana Żeromskiego, przekazując do niego eksponaty. Udostępnienie budynku zwiedzającym odbyło się 17 czerwca 1928 roku i zostało poprzedzone odsłonięciem pomnika pisarza, w którym wziął udział prezydent RP Ignacy Mościcki i Anna Zawadzka z córką Moniką, jednak Oktawia się nie zjawiła. mały|Grób Oktawii Żeromskiej na cmentarzu w Nałęczowie
Śmierć i pogrzeb Oktawia Żeromska zmarła 10 lipca 1928 roku w Warszawie. Jej ciało zgodnie z wolą zmarłej zostało przewiezione do Nałęczowa, gdzie ze stacji kolejowej na cmentarz było eskortowane przez tłum chłopów i mieszkańców miasta 4 kilometry. Część tłumu to dawni uczniowie Oktawii, których uczyła czytać i pisać. Warszawskie nekrologi wychwalały jej działalność społeczną i charytatywną, pracę na rzecz oświaty ludowej, upamiętnienia męża pisarza i finansowania ochronki.