Gnin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku. Wymieniona w łacińskim dokumencie z 1395 „Gnyno”, 1418 „Gnina”, 1424 „Gnyn”, 1463 błędnie „Gunino”.
Początkowo miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej i śląskiej z rodu Rzeczyców, Nowowiejskich, Korzboków oraz Trachów, Proskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko Gnińskich. W 1463 wieś leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. Od 1404 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 leżała w dekanacie Grodzisk.
Na przełomie XIV i XV wieku jako właścicieli we wsi odnotowano Wincentego Kujawkę oraz Janusza Hanka Rzeczycę i jego żonę Haszkę pochodzących prawdopodobnie z dolnośląskiej Rzeczycy koło Głogowa w księstwie głogowskim. Informacje o nich zaczerpnięto ze średniowiecznych zapisów sądowych. W 1394 Hanek toczył spór z łowczym poznańskim Andrzejem z Ptaszkowa. W 1395 Haszka była w sporze z Wincentym Kujawką z Gnina o 2,5 łana we wsi. W 1398 Hanek Rzeczyca toczył sprawę z Wincentym Kujawką o kradzież koni, pozabijanie bydła oraz podpalenie.