Emilczyn (ros. Эмильчинская волость, ukr. Емільчинська волость) – dawna gmina wiejska (wołost) istniejąca w latach 1867–1923 na Wołyniu. Siedzibą gminy był Emilczyn (Ємільчине).
Historia Gmina zbiorowa Emilczyn powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Należała do powiatu nowogrodzkiego (zwiahelskiego) w guberni wołyńskiej.
W 1885 roku obejmowała 18 miejscowości, a zamieszkiwało ją 11.253 ludności. Większymi miejscowościami w gminie były: Emilczyn, Wielka Hłumcza, Miakołowicze, Pidłuby, Seredy, Simakówka, Uwarówka i NeudorfВолости и важнейшие селения Европейской России. – Вып. 3: Губернии Малороссийские и Юго-Западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская / Издание Центрального статистического комитета. – СПб.,1885. – 349 c.