Nowa Czartoria (ros. Ново-Чарторийская волость, ukr. Новочарторийська волость) – dawna gmina wiejska (wołost) istniejąca w latach 1867–1923 na Wołyniu. Siedzibą gminy była Nowa Czartoria (Нова Чортория).
Historia Gmina zbiorowa Nowa Czartoria powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Należała do powiatu nowogrodzkiego (zwiahelskiego) w guberni wołyńskiej.
W 1885 roku obejmowała 6 miejscowości, a zamieszkiwało ją 4859 ludności. Większymi miejscowościami w gminie były: Nowa Czartoria, Korostki, Lipne, Lubomirka i Stara CzartoriaВолости и важнейшие селения Европейской России. – Вып. 3: Губернии Малороссийские и Юго-Западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская / Издание Центрального статистического комитета. – СПб.,1885. – 349 c.
18 marca 1921, po zawarciu traktatu pokojowego między RFSRR i Ukraińską SRR z jednej a Polską z drugiej strony, wyznaczono nową granicę państwową, która podzieliła gubernię wołyńską na dwie częściAdam Janusz Mielcarek, Podziały terytorialno-administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej, Warszawa 2008.