Łabuń (ros. Лабунская волость, ukr. Лабунська волость) – dawna gmina wiejska (wołost) istniejąca w latach 1867–1923 na Wołyniu. Siedzibą gminy był Łabuń (Лабунь; ob. Nowołabuń, Новолабунь).
Historia Gmina zbiorowa Łabuń powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Należała do powiatu zasławskiego w guberni wołyńskiej.
W 1885 roku obejmowała 7 miejscowości, a zamieszkiwało ją 5013 ludności. Większymi miejscowościami w gminie były: Łabuń, Wielka Berezyna, Kochanówka, Sasanówka i Tytków.
18 marca 1921, po zawarciu traktatu pokojowego między RFSRR i Ukraińską SRR z jednej strony, a Polską z drugiej, wyznaczono nową granicę państwową, która podzieliła gubernię wołyńską na dwie części. Gmina podległa administracji Ukraińskiej SRR, wchodząc w skład nowo utworzonego powiatu połonieńskiego w szczątkowej guberni wołyńskiejПостановление ВУЦИК от 12.10.1921 О выделении в состав Волынской губернии уездов Павловского и Коростенского и новом административном отделении Волынской губернии..