Wojciech Toporkiewicz (ur. 19 stycznia 1909 w Wilkowisku, zm. ?) – polski polityk, rolnik i urzędnik państwowy, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944/5–1947).

Życiorys Zdobył wykształcenie średnie, ukończył szkołę powszechną i cztery klasy gimnazjum w Krakowie (naukę w nim przerwał ze względów materialnych i zdrowotnych). Od 1928 do 1929 pracował w spółdzielni mleczarskiej w Wilkowisku, zasiadał też w radzie nadzorczej spółdzielni oświatowej w Krakowie. Od 1931 członek Związku Młodzieży Wiejskiej „Znicz”, od 1932 Stronnictwa Ludowego (należał do jego zarządu w powiecie limanowskim). W 1934 skazany na 6 tygodni aresztu za działalność polityczną, poddawany także represjom za współorganizację strajku chłopskiego w 1937. Do wiosny 1939 ukrywał się przed aresztowaniem.

Brał udział w kampanii wrześniowej, trafił do niewoli niemieckiej, w listopadzie 1939 zbiegł z transportu do rodzinnej wsi. Od 1940 działał w Związku Walki Zbrojnej i Batalionach Chłopskich. W czerwcu 1944 został aresztowany przez Niemców, udało mu się uciec z niewoli, jednak został ciężko ranny.