Nidowirusy (Nidovirales) – rząd wirusów RNA należących do grupy IV w klasyfikacji Baltimore, obejmujący wirusy o dodatnim sensie pojedynczej nici RNA. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa nidus („gniazdo”) i nawiązuje do powstawania 3′-koterminalnego „zagnieżdżonego” zestawu mRNA podczas transkrypcji subgenomowej.
Charakterystyka Nidowirusy posiadają genom o długości od około 12 do ponad 30 tysięcy nukleotydów, co czyni je jednymi z największych genomów wśród wirusów RNA. Ich materiał genetyczny ma „dodatni sens” (positive-sense), co oznacza, że może bezpośrednio działać jako mRNA w komórce gospodarza i służyć jako matryca do translacji białek wirusowych.
Cechą charakterystyczną nidowirusów jest wytwarzanie złożonych zestawów subgenomowych mRNA o różnej długości, które są 3′-koterminalne (mają wspólne końce 3′), a różnią się długością części 5′ (tzw. transkrypcja zagnieżdżona).
Budowa Nidowirusy są zwykle wirusami osłonkowymi: zewnętrzna otoczka lipidowa powstaje z błon komórkowych gospodarza i zawiera białka strukturalne (u wielu nidowirusów także glikoproteiny powierzchniowe biorące udział w rozpoznawaniu receptorów).