Bazylika Świętych Walentego i Dionizego (niem. St. Valentinus und Dionysius) – gotycka świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckiej gminie Kiedrich. Z racji przechowywanych w niej relikwii św. Walentego jest celem pielgrzymkowym. Należy parafii świętych Piotra i Pawła w Rheingau.
Historia Na początku XIV wieku opat klasztoru Eberbach sprowadził do kościoła św. Dionizego w Kiedrich relikwie św. Walentego, patrona chorych na epilepsję, dnę moczanową i choroby psychiczne, co uczyniło świątynię celem pielgrzymek. Rozkwit ruchu pielgrzymkowego sprawił, że podjęto decyzję o budowie nowego kościoła, ukończonego około 1380 roku. W 1417 roku założono przykościelny szpital, a w latach 1434–1444 wzniesiono kaplicę cmentarną św. Michała Archanioła, do której przeniesiono relikwie św. Walentego. Na potrzeby wystawiania relikwii dla wiernych na ścianie kaplicy wykonano zewnętrzną ambonę. W 1454 roku dziekan katedry w Wormacji podarował sanktuarium kolejne relikwie św. Walentego, co dodatkowo zwiększyło liczbę pielgrzymów i doprowadziło do późnogotyckiej przebudowy kościoła, którą ukończono w 1493 roku. W 1682 roku rozebrano lektorium. W latach 1857–1876 świątynię odrestaurowano pod nadzorem konserwatora zabytków Johna Suttona, odbudowano wówczas lektorium.