Denise złożyła podanie i została przyjęta. W październiku 1954 roku otrzymała stałą posadę, w 1956 roku została wykładowcą, a w 1958 roku starszym wykładowcą. Wyszła za mąż za Dailly’ego. W 1960 r. uzyskała doktorat, w 1970 r. została profesorem. Zmarła 4 września 2012 roku w wyniku powikłań pooperacyjnych po endoprotezoplastyce stawu kolanowego. Nie chcąc być pochowaną, przekazała swoje ciało nauce.
Praca zawodowa Uzyskała doktorat za rozprawę doktorską opartą na prowadzonych w latach 1954–1960 badaniach nad anomaliami płciowymi u grzybów podstawkowych. Później zajmowała się badaniami morfologii, rozmnażania płciowego i ewolucji jądra komórkowego u grzybów z rzędu pieczarkowców. Bardzo dużo pracowała w terenie – głównie w strefie alpejskiej. Do współpracy w badaniu flory mykologicznej tej strefy roślinności zaprosił ją Robert Kühner, nie zaniedbywała jednakże grzybów rosnących w niżej położonych obszarach. Na początku lat 60. XX wieku odbyła wyprawy naukowe do Skandynawii, podróżowała po Europie (Szwecja, Austria, Polska) i Ameryce, aby przetestować swoje hipotezy robocze. Współpracowała z INRA w zakresie grzybów patogennych oraz z ONF (Narodowym Urzędem Leśnym) w zakresie wykorzystania grzybów mykoryzowych w zalesianiu.