O Bogu, relikwiach, świętych i bożkach pogańskich Po krótkim wstępie, tłumaczącym przyczyny napisania dzieła, autor rozprawia o Bogu, że jest bytem wszystkich bytów i o świecie, że został stworzony raczej na wiosnę niż jesienią, wbrew autorom, powołującym się na to, że na drzewach rajskich znajdowały się już owoce, twierdzi, że w warunkach palestyńskich drzewa owocują dwukrotnie wiosną i jesienią. Dalej rozważa, gdzie może się znajdować raj ziemski, po czym przechodzi do kwestii relikwii. Omawia najpierw główne relikwie związane z Narodzeniem i Męką Chrystusa Pana, ich losy i miejsce, gdzie się znajdują, szczególniej zatrzymując się nad gwoździami, którymi Pan Jezus był przybity do krzyża. Następnie przedstawia relikwie związane z Najświętszą Marią Panną, wśród nich ikonę częstochowską. Po czym przechodzi do przedstawienia niektórych świętych poczynając od praojca Adama, a na Ubaldzie biskupie kończąc. W dalszym toku swego dzieła zastanawia się czy król Salomon został zbawiony, czy papież Grzegorz Wielki uratował duszę cesarza Trajana od piekła, czy Platon został przez Boga zbawiony czy potępiony.