Nowsze dane IEA wskazują, że w 2023 globalna produkcja wodoru osiągnęła 97 Mt, a wodór niskoemisyjny stanowił mniej niż 1% produkcji; niemal dwie trzecie wodoru wytwarzano z „unabated”Bez zastosowanych środków redukcji emisji CO₂ przy źródle. gazu ziemnego, a ok. 20% z „unabated” węgla.
Emisje związane z wykorzystaniem wodoru mogą być niskie w zakresie CO₂ z paliwa, ale łączne emisje gazów cieplarnianych w całym „cyklu życia” wodoru zależą przede wszystkim od metody jego wytwarzania; IEA podaje m.in., że wodór z „unabated” gazu ziemnego wiąże się typowo z emisjami rzędu 10–12 kg CO₂-eq/kg H₂, a z „unabated” węgla 22–26 kg CO₂-eq/kg H₂, natomiast w przypadku elektrolizy emisje zależą od emisyjności wykorzystanej energii elektrycznej.
Wodór ma szeroki zakres palności (ok. 3%–70% H2 w powietrzu), co umożliwia pracę silnika w szerokim zakresie składów mieszanek, w tym na mieszankach ubogich, co może obniżać temperaturę spalania i emisje NOx. Normy emisji (m.in. europejskie) obejmują pomiar emisji CO, węglowodorów, NOx, cząstek stałych oraz liczby cząstek.