Wilhelm Gottlob Becker (ur. w 1771 w Adorf, zm. w 1836 w Biórkowie WielkimParafiniuk 2025, strona 29) – saksoński i polski górnik, geolog oraz kolekcjoner minerałów.
W 1791 podjął studia na Akademii Górniczej we Freibergu. Po jej ukończeniu udał się w podróż po Królestwie Węgier. Od 1816 mieszkał w Polsce, pracując jako nadradca górniczy w kieleckiej Dyrekcji Górniczej. Z ramienia tego urzędu poszukiwał na Ponidziu solanek i złóż soli kamiennej, wykonując szereg wierceń i szybów poszukiwawczych w latach 1818–1836Parafiniuk 2025, strona 29. Badania te nie przyniosły sukcesu w zakresie złóż solnych, jednak w ich trakcie Becker odkrył, drążąc szyb w Solcu-Zdroju, wydajne źródło siarczkowych wód mineralnych, na bazie którego w następnych latach stworzono uzdrowisko działające do czasów współczesnych pod nazwą Szyb SoleckiGraniczny M., Skrzypczyk L., Urban H., 2011: Unikalne właściwości wód leczniczych Solca Zdroju. Przegląd Geologiczny, vol. 59, nr 10, strona 660, 662. Z kolei wykonany w 1827 r. przez Beckera szyb w Szczerbakowie osiągnął głębokość 396 m, co było ówczesnym rekordem Europy wśród szybów poszukiwawczychGraniczny i in., 2011, s. 660Parafiniuk 2025, s. 29. Becker zmarł w roku 1836 w Biórkowie Wielkim podczas drążenia kolejnego szybuParafiniuk 2025, s. 29.