mały|Podział Attyki na asty - strefę miejską (różową), mesogeia - interior (zieloną) oraz paralia - nadmorską (niebieską), wprowadzony przez Klejstenesa. Asty (gr. ἄστυ; wymowa starogrecka: [ásty]) oznaczało w starożytnej Grecji materialną, fizyczną przestrzeń miasta lub osady, w odróżnieniu od pojęcia polityczno-ustrojowego polis, które obejmowało całość terytorium oraz korpus obywatelski danego państwa-miasta.
W wielu greckich polis istniało rozróżnienie na centrum miejskie (asty) i otaczające je tereny wiejskie (chora). Asty pełniło funkcję materialnego jądra miasta, w którym koncentrowała się zabudowa oraz kluczowe przestrzenie publiczne, takie jak agora i główne sanktuaria. Model ten był powszechny, choć jego konkretna konfiguracja urbanistyczna i funkcjonalna mogła się różnić w zależności od regionu i okresu historycznego. Od słowa asty pochodzi przymiotnik asteios (miejski, wyrafinowany, kulturalny), co pokazuje, że Grecy w ogóle (nie tylko Ateńczycy) kojarzyli przestrzeń asty z cywilizacją i ogładą, w przeciwieństwie do mieszkańców obszarów wiejskich (agroikoi - oznaczało rolnika, mieszkańca wsi, ale też prostaka, gbura, osobę nieobytą).1. Fachard S. Asty and Chora: City and Countryside. w: Neils J, Rogers DK, red. The Cambridge Companion to Ancient Athens. Cambridge Companions to the Ancient World.