thumb|Panjeferd ciągnący sanie w głębokim śniegu na froncie wschodnim (1942) Panjepferd – niemieckie wyrażenie opisujące wiejskiego konia z Europy Wschodniej.
Opis Niemiecka nazwa konia pochodzi od polskiego słowa „pan”, nawiązującego do polskich i rosyjskich ziemian. Panjepferd wykorzystywany głównie w rolnictwie, charakteryzuje się wytrzymałością i odpornością na trudne warunki utrzymania. Nigdy nie istniały jednolite wytyczne hodowlane. Koń powstał w wyniku wszelkiego rodzaju nieplanowanego krzyżowania – reprezentowana jest nawet czysta krew arabska – dlatego nazwę panjepferd można uznać raczej za określenie zbiorcze niż oznaczenie rasy. Jego przodkiem jest konik polski.
Panjepferd wywodzi się z koni prymitywnych blisko spokrewnionych z konikiem polskim. Nie ma jednolitej budowy, a jego wysokość w kłębie waha się od 130 do 148 centymetrów. Występuje we wszystkich maściach, jest płodny, niewymagający i chętny do pracy.
II wojna światowa