Prace wykończeniowe trwały aż do 1935 roku.
Początkowa wschodnia ściana hali była otwarta na sąsiednie boisko, a następnie całkowicie przeszklona w latach 50. XX w. W tym samym okresie zmieniono też nawierzchnię z żużlowo-ceglastej na drewnianą. Planowano, ale nie zrealizowano także montażu ogrzewania. Północną część hali wieńczyła ściana szczytowa ze skośnymi występami – w miejscu tym powstało połączenie z wybudowaną w 1973 roku Halą Gier Zespołowych projektu Wojciecha Zabłockiego. W południowej części znajdowała się widownia o kształcie amfiteatru – w czasie jednej z modernizacji zlikwidowano ją, a w jej miejscu powstały sale wykładowe.
W czasie II wojny światowej budynek uległ częściowemu zniszczeniu. Odbudowa miała miejsce w okresie 1945–1948. Modernizacje zostały przeprowadzone w 1972 roku, kiedy to dobudowano wschodnią część hali z bieżnią stumetrową oraz niewielkie trybuny i szatnie w części zachodniej;