W pierwszych latach istnienia PRL można jednak dostrzec nawiązanie do rozwiązań międzynarodowych w zakresie ochrony drobnych dzierżawców rolnych. Wyrazem tego były dwa akty normatywne o charakterze uwłaszczeniowym, mające na celu stabilizację sytuacji prawnej tej kategorii użytkowników gruntów. Pierwszym z nich była ustawa z 1948 r. o uprawnieniach osób, które przed dniem 13 września 1944 r. otrzymały we władanie grunty wchodzące w skład nieruchomości ziemskich przeznaczonych na cele reformy rolnejUstawa z dnia 16 czerwca 1948 r. o uprawnieniach osób, które przed dniem 13 września 1944 r. otrzymały we władanie grunty, wchodzące w skład nieruchomości ziemskich, przeznaczonych na cele reformy rolnej. Dz. U. 1948 nr 33, poz. 222.. Akt ten stwarzał podstawę prawną do nadania na własność gruntów drobnym dzierżawcom, pod warunkiem że byli oni objęci zakresem podmiotowym ustawy z 1932 r. regulującej stosunki dzierżawneZbigniew Radwański, Dzierżawa w systemie prawa cywilnego. Prawo zobowiązań – część szczegółowa, Tom III, cz. 2, pod red. S. Grzybowskiego. PAN, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk,1976, s. 362–365.Adam Majchrzak Dzierżawa państwowych gruntów rolnych w polskim systemie prawnym, Roczniki Ekonomiczne Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej w Bydgoszczy, 2012, nr 5, s.