Bębniarze grają na inkiránya na zmianę i wykonują żywiołowy taniec w takt muzyki. Część tańców wykonuje dwóch lub trzech muzyków w rytm nadany przez pozostałą część grupy. Instrumenty transportowane są na miejsce ceremonii na specjalnych poduszkach niesionych na głowach.
Obrzędowy taniec z bębnem królewskim rozpowszechniony jest na terenie całego kraju i odbywa się podczas świąt państwowych oraz uroczystości lokalnych, a także w trakcie wizyt ważnych osobistości. Rytualny taniec stanowi przede wszystkim widowisko rozrywkowe, ale jest również okazją do przekazywania przesłań politycznych oraz wartości kulturowych i społecznych. Mieszkańcy Burundi wierzą, że taniec i gra na bębnach przywołują duchy przodków, wzywając je do udziału w ceremonii, oraz wypędzają złe moce. Wykonawcy tańca pochodzą z rozsianych na obszarze całego kraju sanktuariów religii plemiennych i często są potomkami strażników miejscowych świątyń. Najbardziej znane grupy wykonujące taniec spotykają się w pobliżu sanktuariów Mugera, Gishora, Higiro i Makébuko znajdujących się w prowincji Gitega, w środkowym Burundi. Tradycja praktykowana jest również wśród burundyjskiej diaspory w krajach ościennych.