Juliusza Słowackiego, 1960–1961, 1962–1963), Wrocławiu (Teatry Dramatyczne, 1964) oraz Jeleniej Górze (Teatry Dolnośląskie, 1964). Powróciła do Szczecina, z którym związana była zawodowo do końca życia. W 1966 roku zdała eksternistyczny egzamin reżyserski. W tym okresie reżyserowała i występowała w teatrach: Polskim, Współczesnym, Krypta (gdzie w latach 1970–1973 była kierownikiem artystycznym), 13 Muz, a także w szczecińskiej Operze i Operetce. Gościnnie pracowała jako reżyser m.in. w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1968, 1969), Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (1971), Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie (1973), Teatrze w Wałbrzychu (1973–1975), Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu (1975. 1985), Teatrze Dramatycznym w Elblągu (1976, 1978, 1983–1984, 1985, 1990, 1992), Teatrze Polskim w Poznaniu (1985) oraz Teatrze Dramatycznym w Legnicy (1987). Pod koniec życia udzielała się w Towarzystwie Społecznym i Kulturalnym Żydów. Współpracowała także z Teatr Telewizji, gdzie była autorką choreografii (Popioły, 1964) oraz reżyserem (Przepis ze starej koronki, 1972).
Została pochowana na cmentarzu komunalnym w Drawnie.