Przednie odnóża są chwytne, o mocno wydłużonych, prętowatych biodrach oraz nieco ponaddwukrotnie od nich dłuższych, słabo nabrzmiałych udach z pojedynczym szeregiem krótkich kolców na spodzie.
Odwłok ma brzuszne laterotergity listewki brzeżnej pozbawione dołków parastigmalnych. Mediotergity pozbawione są wyraźnego punktowania. Genitalia samca pozbawione są narządu Ekbloma. U samicy odwłok zaopatrzony jest w pokładełko.
Rozprzestrzenienie Rodzaj głównie neotropikalny, występujący przede wszystkim w Ameryce Centralnej i Indiach Zachodnich, ale sięgający na północ do nearktycznej części Stanów Zjednoczonych.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1900 roku przez George’a Ch. Championa. W 1926 roku umieszczony został przez Willisa S. Blatchleya w nowej podrodzinie Carhasinae, która współcześnie ma rangę plemienia w obrębie Nabinae.
Do rodzaju należy 6 opisanych gatunków: Carthasis championi Harris, 1928 Carthasis decoratus (Uhler, 1901) Carthasis distinctus Harris, 1925 Carthasis gracilis Harris, 1925 Carthasis minor Reuter, 1908 Carthasis rufonotatus Champion, 1900
Przypisy
Kategoria:Zażartkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1900 roku