Działalność polityczna W latach 1998–2002 była zastępczynią stałego przedstawiciela w misji Andory do Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1999 roku została powołana na stanowisko ambasadorki kraju w Szwecji. W kolejnym roku została również ambasadorką Andory w Norwegii oraz w Islandii. Stanowiska zajmowała do 2005 roku. W 2011 roku została powołana na stanowisko ministerki ds. edukacji i młodzieży w rządzie Antoniego Martí. Stanowisko to zajmowała do 2015 roku.
Z powodzeniem wystartowała w , uzyskując mandat do Rady Generalnej Andory, jednoizbowego parlamentu kraju. Startowała z ramienia partii Demokraci na rzecz Andory. 3 maja tego samego roku została wybraną na stanowisko przewodniczącej parlamentu. Została pierwszą kobietą sprawującą tę funkcję. 16 maja 2022 ogłosiła, że nie będzie ubiegała się o reelekcję w wyborach parlamentarnych w 2023 roku.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Andorscy politycy