Jan Maria Gromnicki (ur. 14 września 1932 we Lwowie, zm. 3 lutego 2026 w Warszawie) – polski archeolog, historyk, konserwator zabytków, publicysta, samorządowiec, działacz społeczny, prezes stowarzyszenia Rodzina 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich.

Życiorys Jan Gromnicki urodził się 14 września 1932 we Lwowie jako syn Stefana Gromnickiego, oficera kawalerii Wojska Polskiego, oraz Ewy Marii z Łosiów. Uczył się w Gimnazjum Pijarów w Krakowie, następnie w IV Gimnazjum im. H. Sienkiewicza. W 1952 ukończył Liceum Humanistyczne. Następnie podjął studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które zakończył z tytułem magistra w 1956. W latach 1957–1973 pracował w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN w Krakowie, od 1964 w PAN w Warszawie. W latach 1957–1972 zatrudniony również na stanowiskach asystenta i adiunkta, współpracując równocześnie ze Służbą Ochrony Zabytków w Krakowie i Kielcach. W latach 1962–1966 prowadził zajęcia dydaktyczne na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego z prahistorii i historii sztuki starożytnej. Ukończył w tym czasie również studium podyplomowe w zakresie informacji i dokumentacji naukowej. Uczestniczył m.in.