Według spisu z 1925 roku do wsi należało 508 ha ziemi, w tym 345 ha ziemi ornej, 61 ha łąk i pastwisk, 63 ha lasu. Znajdowało się 41 zamieszkanych budynków na 57 zabudowań i 235 mieszkańców (w tym 123 mężczyzn), którzy byli ewangelikami poza jednym mieszkańcem wyznania katolikiem. Wieś podlegała pod Urząd Stanu Cywilnego w Skowronach i Sąd Rejonowy w Miłakowie. Przed wybuchem II wojny światowej wieś liczyła 210 mieszkańców, w tym 19 gospodarzy, z których najwięksi byli:
Gustav Madsack posiadający 74 ha ziemi, Johanna Pörschke – 48 ha, Adolf Borrmann – 40 ha, Adolf Schönsee – 40 ha, Gottfried Werner – 38 ha, Wilhelm Wiechmann – 37 ha August Ziemer (dzierżawca August Kung) – 21 ha.
Wyżej wspomniani gospodarze zatrudniali robotników rolnych mieszkających w czworakach (niem. Insthaus).
Natomiast wiejskie rzemiosło reprezentowali:
cieśla Fritz Braun, kowal Fedrowitz, krawiec Emil Klaukien – mieszkający ok. 300 m za wsią w kierunku Skowron, szewc Steckel, murarz Hermann Grahn rzeźnik Friedrich Bolz.
O drogi we wsi i okolicy dbał dróżnik Rudolf Wiechert. Jednym z najbogatszych mieszkańców był, mieszkający przy wiejskim stawie, cieśla Braun – właściciel małego tartaku i samochodu marki Opel. Nad stawem znajdowała się niewielka remiza strażacka.