W zaawansowanych stadiach dochodzi do zawężenia pola widzenia w postaci „widzenia lunetowego”, a następnie do ślepoty.
Rozpoznanie Rozpoznanie jaskry pierwotnej otwartego kąta opiera się na łącznej ocenie: pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego (tonometria), wyglądu tarczy nerwu wzrokowego (oftalmoskopia, zdjęcia dna oka, koherencyjna tomografia optyczna), wyników badań pola widzenia (najczęściej statyczna perymetria automatyczna), stanu kąta komory przedniej (gonioskopia).
Badania obrazowe, takie jak koherencyjna tomografia optyczna (OCT), konfokalna oftalmoskopia laserowa czy skaningowa polarymetria laserowa, pozwalają na ilościową ocenę grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki i rąbka tarczy nerwu, wykrywając zmiany przed pojawieniem się ubytków funkcjonalnych. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć jaskrę wtórną otwartego kąta (np. barwnikową, pseudoeksfoliacyjną, neowaskularną) oraz neuropatie pozagałkowe o innej etiologii.
Leczenie Celem leczenia jaskry pierwotnej otwartego kąta jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do poziomu uznawanego za bezpieczny dla danego pacjenta („ciśnienie docelowe”), co ma spowolnić progresję uszkodzenia nerwu wzrokowego.