W 1496 Jan Chojeński zapisał żonie Annie po 150 grzywien posagu i wiana na częściach wsi Chojno oraz Golejewka. W 1510 we wsi odnotowano folwark należący do pana Chojeńskiego oraz dwie karczmy. W 1547 miał miejsce spór sądowy pomiędzy Janem Błażejewskim z Chojna a Wojciechem Chojeńskim w sprawie m.in. niesprawiedliwego wymierzenia ról w Golejewku. W 1566 odnotowano we wsi trzech komorników.
Wieś notowana jako Goleiewko położona była w 1581 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 63..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Golejewko należało do okręgu jutroszyńskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) von Zastrow. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 224 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 33 dymy (domostwa).