Brama Południowa Wzgórza Katedralnego we Fromborku (porta maior) – zabytkowy fragment ciągu południowego murów obronnych Wzgórza Katedralnego, składający się z dwóch półcylindrycznych wysuniętych poza linię muru baszt flankujących przejazd, stanowiący jej wyraźny akcent architektoniczny.
Historia lewo|mały|Brama Południowa na litografii F. Quasta, 1844 lewo|mały|Odsłonięte fundamenty barbakanu i kładka w latach 1973–2021 Głównym zadaniem Bramy Południowej była pierwotnie funkcja obronna. W 1562 dobudowany został do niej od strony dziedzińca budynek kurii. Brama Południowa była kilkukrotnie niszczona podczas wojen w XVII i na początku XVIII wieku. W 1856 została gruntownie odremontowana oraz przebudowana wg projektu Augusta Bertrama, inspektora budowlanego z Braniewa. Wówczas otrzymany wygląd brama zachowuje współcześnie. Wtedy to podwyższono obie baszty o czwartą kondygnację, dostawiono tylny trakt, wykuto nowe okna i zmieniono kształt i zadaszenie łuku bramnego nad przejazdem. Wówczas również usunięto średniowieczne malowidło nad bramą z przedstawieniem postaci świętych apostołów Piotra i Pawła oraz z herbami biskupstwa, kapituły i diecezji. W 1861 umieszczono w tym miejscu dwie żeliwne płyty z herbami biskupstwa i kapituły, zachowane współcześnieTadeusz Piaskowski, Henryk Szkop Zabytki Fromborka, Frombork 2003, s.