mały|Histologia tarczycy mały|Histopatologia Biopsja tarczycy – procedura medyczna polegająca na pobraniu próbki tkanki tarczycy w celu diagnostycznym, najczęściej w kierunku wykrycia zmian nowotworowych lub innych zaburzeń tarczycy. Jest jedną z podstawowych metod różnicowania guzków tarczycy i oceny ich charakteru histopatologicznego.
Wskazania Biopsja tarczycy wykonywana jest głównie w przypadku:
obecności guzków tarczycy większych niż 1 cm lub wykazujących podejrzane cechy w badaniu ultrasonograficznym (USG), powiększenia węzłów chłonnych szyi z podejrzeniem przerzutów raka tarczycy, nieprawidłowych wyników badań hormonalnych lub markerów nowotworowych w połączeniu z guzkiem tarczycy, monitorowania pacjentów z wcześniej rozpoznanym rakiem tarczycy.
Rodzaje biopsji Biopsja cienkoigłowa (FNA, ang. Fine-Needle Aspiration) – najczęściej stosowana, polega na wprowadzeniu cienkiej igły do zmiany i pobraniu komórek do badania cytologicznego. Biopsja gruboigłowa (Core-Needle Biopsy, CNB) – stosowana rzadziej, umożliwia pobranie większego fragmentu tkanki do badania histopatologicznego;