Malował głównie pejzaże i portrety realistyczne. W ostatnich latach życia tworzył również akwaforty. W 1904 został kierownikiem Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej w Warszawie, przyczyniając się do jego rozwoju. W latach 1902–1909 był członkiem Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Jako członek Towarzystwa Popierania Przemysłu Ludowego był jednym z pionierów kolekcjonowania i popularyzacji sztuki ludowej. Organizował i oprowadzał gości po wystawach sztuki polskiej w Wilnie. mały|Stefan Dąbrowski Wilejka nocą W 1876 ożenił się z Hortensją Marią Anną Lombard, z którą miał syna Stefana Tytusa Dąbrowskiego, biologa, wiceministra spraw zagranicznych II RP, rektora Uniwersytetu Poznańskiego. Zmarł 14 listopada 1909 w Nałęczowie, gdzie przebywał na kuracji. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W 1910 w Zachęcie zorganizowano pośmiertną wystawę artysty. Część prac artysty znajduje się w Muzeum Narodowym w Kielcach. Jego wnuczką była Jadwiga Dąbrowska, filolożka i poetka.
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Polscy malarze XX wieku Kategoria:Zmarli w 1909 Kategoria:Urodzeni w 1849