W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych, jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew pancerna koronna starosty kołomyjskiego Stanisława Potockiego pod dowództwem Kossakowskiego. W czasie bitwy liczyła 94 konie.
Żołnierze chorągwi kasztelanica kamienieckiego Stanisława Potockiego znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku Andrzeja Potockiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 100 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 92 konie. Faktyczne dowództwo nad chorągwią sprawował Tyszkowski.
Przedłużająca się wojną z Turcją spowodowała, że sejm warszawski w 1690 obniżył komput wojska koronnego.