W życiu płodowym przedłużeniem pnia płucnego jest przewód tętniczy, po urodzeniu zarastający i pozostający jedynie jako więzadło tętnicze – włókniste pasmo tkanki łącznej, odchodzące od górnej powierzchni miejsca podziału pnia płucnego lub od początkowego odcinka tętnicy płucnej lewej i dochodzące do dolnej powierzchni łuku aorty.
Pień płucny prawie w całości, niemal do miejsca podziału na tętnice płucne i przyczepu więzadła tętniczego, położony jest wewnątrzosierdziowo, przykryty fałdami osierdzia, utworzonymi z przechodzących w siebie blaszek ściennej i trzewnej, tworzącymi szczelinę w osierdziu wypuszczającą z serca wychodzące z niego naczynia tętnicze (wrota tętnicze).
Pień płucny unerwiony jest przez splot sercowy i przez nerwy sercowe z części szyjnej pnia współczulnego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Tętnice Kategoria:Anatomia klatki piersiowej