Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew pancerna koronna starosty płoskirowskiego i podstolego lwowskiego Marcina Zamoyskiego. W czasie bitwy liczyła 99 koni.
Żołnierze chorągwi wojewody lubelskiego (podskarbiego wielkiego) Marcina Zamoyskiego znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku królewskiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 100 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 92 konie.
Po Marcinie Zamoyskim, od 1 lutego 1690 szefostwo przejął wojewoda bełski Kazimierz Zamoyski, a od 1 lutego 1692 szefem był starosta radoszczycki Stanisław Derszniak.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1672–1676) Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w bitwie pod Chocimiem (1673) Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1683–1699) Kategoria:Oddziały wojskowe Zamoyskich herbu Jelita Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Wiedniem