Według Ukrinform broń ta zagraża 90% rosyjskich zdolności produkcji uzbrojenia. Wskazywane kategorie celów obejmują: rafinerie ropy i infrastrukturę energetyczną – przedstawiciele Fire Point twierdzili, że ich drony i pociski są „częściowo odpowiedzialne” za zamykanie lotnisk i wysokie ceny benzyny w Rosji zakłady produkcji wojskowej i składy uzbrojenia – jako cele dla głowicy bojowej o masie centra dowodzenia i infrastruktura strategiczna – jako cele priorytetowe przy deklarowanych możliwościach pocisku.

Konstrukcja Pocisk ma stałe, proste skrzydło oraz turbowentylatorowy silnik odrzutowy zamontowany nad kadłubem. Nadaje mu to powierzchowne podobieństwo do V-1 i ukraińskich, budowanych w ZSRR dronów rozpoznawczych Tu-141 i Tu-143, przy czym V-1 używał silnika pulsacyjnego, a Tu-141 i Tu-143 projektowano z silnikami umieszczonymi wewnątrz kadłuba głównego. Tylna część kadłuba ma cztery powierzchnie sterowe w konfiguracji X. Kadłub ma być zbudowany głównie z kompozytów „przezroczystych” radiolokacyjnie (m.in. włókno szklane), natomiast gondola silnika – z metalu, aby wytrzymać wysokie temperatury. Silnik ma przypominać produkowany przez ukraińską firmę Motor Sicz, używany m.in. w samolotach szkolno-treningowych Aero L-39 Albatros.