Każdego dnia Wspólnota gromadzi się na oficjum porannym, modlitwie południowej, Eucharystii, nieszporach i komplecie, podczas których sprawują liturgię skupioną wokół Ewangelii z dnia, składającą się z psalmów, czytań z Pisma Świętego, czytaniach Ojców Kościoła, hymnach i adoracji Najświętszego Sakramentu.

Życie żebracze Charyzmatem Wspólnoty jest bycie blisko ubogich - poprzez modlitwę, ale także życie pośród nich- w ubóstwie i prostocie, stąd bardzo proste i skromne warunki mieszkania i codziennego życia. Małe siostry i bracia korzystają także z posiłków wydawanych na stołówkach dla ubogich. Wspólnota ma charakter żebraczy, co oznacza, że jej członkowie nie prowadzą żadnej działalności zarobkowej, utrzymują się wyłącznie z jałmużny i ofiar ludzi spotkanych na misjach. Misje polegają na tym, że małe siostry i bracia wychodzą ze swoich klasztorów i pukając od drzwi do drzwi proszą o chleb czy posiłek. Stają w ten sposób w pozycji żebrzącego o ludzką miłość Chrystusa, chcą nieść spotkanym ludziom prawdę i radość wypływającą z EwangeliiL'offrande du mendiant: Petite chronique d'une fondation", Saint-Pierre-de-Maillé, 1995.