Park podworski w Klęku – park założony w drugiej połowie XIX w. w Klęku, w powiecie zgierskim, w województwie łódzkim. Obiekt został wpisany do ewidencji zabytków gminy Stryków.

Historia Park powstał w otoczeniu dworu w majątku Klęk. Właścicielem majątku na przełomie XIX i XX w. był Józef Tanfani du Monthal a następnie (1910-1921) rodzina Hertzów. W okresie zarządzania majątkiem przez rodzinę Hertzów powstało założenie pałacowo-parkowe, którego pozostałością jest dzisiejszy park. Prawdopodobnie w pierwszym okresie park zajmował ok. 7 ha. Pierwotnie przez środek parku przebiegał rów z ciągiem czterech stawów (obecnie pozbawione wody i zarośnięte) Główną oś wyznaczała aleja lipowa prowadząca od bramy zamkowej do wybudowanego przez rodzinę Hertzów pałacu. Pałac został spalony i rozebrany podczas II wojny światowej, a ocalałe fundamenty znajdują się w południowej części parku. Pod koniec XX w. (lata 80. i 90.) odnotowano przypadki grabieży drzew, w wyniku których z parku ubyło ok. 20 drzew. Również w tym okresie zasypano jedną z niecek dawnych stawów.

W okresie III RP został sprzedany przez gminę Stryków właścicielowi prywatnemu. W 2019 r. park stanowił własność prywatną. Znajduje się na obszarze Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich.

Charakterystyka Obszar parku wynosi ok.