Jan Jakóbiec, ps. „Karpacki”, „Kos”, „Górny”, „Karp”, „Słotwiński”, „Taran” (ur. 28 marca 1876 w Słotwinie, zm. 5 kwietnia 1955 w Krakowie) – polski działacz polityczny, nauczyciel i germanista, działacz konspiracji podczas II wojny światowej, Okręgowy Delegat Delegatury Rządu na Kraj Kraków (1941–1945).

Życiorys Pochodził z chłopskiej rodziny góralskiej, syn wójta. Uczył się w szkołach z niemieckim językiem wykładowym w Białej, potem przeniósł się do polskiego gimnazjum w Wadowicach, gdzie w 1896 zdał maturę. Następnie do 1899 studiował germanistykę, polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, równocześnie nauczając prywatnie. Po drugim roku studiów otrzymał stypendium celem przygotowania do zawodu nauczyciela niemieckiego w Wiedniu, później celem ukończenia rozprawy doktorskiej studiował w Monachium i Norymberdze. W 1903 zdał egzamin doktorski i nauczycielski, doktorat otrzymał w 1907 na UJ. Pracował następnie przez wiele lat w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, nauczał także w szkołach w Jarosławiu i Podgórzu. W 1918 i 1919 brał udział w zjazdach nauczycieli, które doprowadziły do powstania Związku Nauczycielstwa Polskiego Szkół Powszechnych;