W 1949 roku na stałe przejął reprezentację Węgier, która pod jego wodzą odnosiła największe sukcesy w historii oraz zyskała przydomek tzw. Złota jedenastka. W 1952 roku wywalczył z drużyną mistrzostwo olimpijskie, a 25 listopada 1953 roku Złota jedenastka na stadionie Wembley w Londynie sensacyjnie wygrała w meczu towarzyskim z reprezentacją Anglii 3:6 oraz w tym samym roku zdobył Puchar Europy Środkowej 1948–1953.
Mundial 1954 W 1954 roku reprezentacja Węgier pod wodzą Sebesa wyjechała na mistrzostwa świata 1954 w Szwajcarii jako stuprocentowy faworyt do triumfu w turnieju. W drodze do finału wygrała wszystkie cztery mecze: z reprezentacją Korei Południowej (9:0), z reprezentacją RFN-u (8:3), z reprezentacją Brazylii (4:2 – zwanego potem Bitwą pod Bernem) oraz po dogrywce z reprezentacją Urugwaju 4:2.
4 lipca 1954 roku na Wankdorfstadion w Bernie Złota jedenastka spotkała się z reprezentacją RFN-u, z którą już grała na tym turnieju. Finał zakończył się sensacyjnym triumfem rywali, którzy pokonali drużynę Sebesa 3:2, co uznano za największą sensację, a mecz potocznie nazywany jest tzw. Cudem w Bernie.