Jerzy Kurczewski (ur. 21 września 1943 w Inowrocławiu) – generał brygady Wojska Polskiego; szef sztabu-zastępca dowódcy 51 pułku czołgów z 16 Dywizji Pancernej; dowódca 2 Dywizji Zmechanizowanej (1995–1996); szef Zarządu Mobilizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP (1997–1998).
Życiorys Jerzy Kurczewski urodził się 21 września 1943 w Inowrocławiu.
W 1963 rozpoczął służbę wojskową jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. W 1966 był promowany na podporucznika. W tym samym roku otrzymał przydział służbowy do 1 pułku czołgów 16 Dywizji Pancernej w Elblągu, gdzie rozpoczął służbę zawodową na stanowisku dowódcy plutonu czołgów. W latach 1967–1971 pełnił funkcję pomocnika dowódcy kompanii czołgów ds. technicznych. Od 1971 do 1973 dowodził kompanią czołgów w 1 pcz 16 DPanc. We wrześniu 1973 został skierowany na studia w Akademii Wojsk Pancernych ZSRR, po czym po ich ukończeniu w 1976 objął obowiązki szefa sztabu-zastępcy dowódcy 51 pułku czołgów 16 DPanc. W tym samym roku został przeniesiony do Elbląga na stanowisko szefa sztabu-zastępcy dowódcy 1 pcz 16 DPanc. W latach 1977–1979 był słuchaczem filologii rosyjskiej Wojskowej Akademii Politycznej ZSRR.